Lufta e Dyte Boterore ne Shqiperi

[Malion]

Tankisti 56, nuk kishe postuar gje. Kur te shtypesh butonin Reply, shkruaj poshte frazes dhe pastaj shtyp submit. Mireserdhe ne forum!

[Malion]

--

[Eagleson]

1945 Final Report of the German Wehrmacht in Albania

The Italian administration of Albania during the Second World War collapsed in September 1943. Units of the German Wehrmacht immediately occupied the country to prevent an Allied landing. The Germans restored the formal independence of Albania and, to an extent, respected the country’s sovereignty. Despite this, Albania was effectively occupied by the Third Reich for over a year. In October-November 1944, German forces withdrew from Albania and began their long march through the mountains of Bosnia back to Austria and Germany. The author of this fifty-page report was a member of the so-called Administration Group of the Wehrmacht that carried out various administrative and technical duties during the occupation. He describes the conditions in the country in 1943-1944 as he saw them and provides an overview of the political, administrative and economic situation. This unique report on German-occupied Albania by a Nazi official seems to have been drafted in February or March 1945, i.e. after the withdrawal from the Balkans and only a few weeks before Germany’s capitulation.


Basic Position of the German Administration in Neutral Albania

Ja dhe pozicioni i Gjermanise per Shqiperine asaj kohe

There was no actual German military administration in Albania. Those officials of the military administration who were working in Albania had duties that were quite different from those in France, Belgium or Serbia.

German policies on Albania were guided by the basic principle that Albania was to be respected as an independent and neutral country. There were good reasons for this. As the only primarily Muslim state in Europe, Albania required special consideration within the framework of Germany’s policies towards the Islamic world as a whole, particularly with deference to Turkey, and had to be treated with special care and consideration at the political level, far more than its importance as a country would have warranted. One could, however, ask the question as to whether this principle that was respected right to the end, was not overdone. At any rate, it was a determining factor for German administrators who had Albania’s future in their hands and it largely determined the scope and limitations of the Administration’s activities.

http://www.albanianhistory.net/texts20_3/AH1945_4EN.html

Nje raport i gjate, por jashtezakonisht interesant dhe informues. Une per vete mesova disa gjera te reja qe nuk i dija, mbi kte periudhe..

[Illyrian]

Tankisti 56, nuk kishe postuar gje. Kur te shtypesh butonin Reply, shkruaj poshte frazes dhe pastaj shtyp submit. Mireserdhe ne forum!

Me fal shoku kapetan ..

http://www.youtube.com/watch?v=buiPYsdJk2M&feature=related

[Albi88]

Illyrian po e vendos me mire:
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=buiPYsdJk2M" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=buiPYsdJk2M</a>

[albanian]

Illyrian po e vendos me mire:
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=buiPYsdJk2M" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=buiPYsdJk2M</a>

Qe te titulli eshte gabim . Duhej shkruar shqiperia me e madhe se edhe keshtu nuk eshte e plote pa Camerine. Po hajt ca t' bojme propagande faciste ,vallaj ja mysin kot na njiher.

[the gunsmith]

--

shiko nga foto qendrimin servil te staraveckes....qe pastaj iku nga brigada e pare se nuk luftonte dot kunder shqipotareve nen komanden e serbeve dhe kuislingeve te tyre

[Zaim Qyteza]

Ketu e keni te plote dokumentarin bashke me nje koment timin. Shpresoj te mos me quani antishqiptar.
Shendet,
Zaim

http://www.tvklan.al/emisioni.php?id=487#

[the gunsmith]

Ketu e keni te plote dokumentarin bashke me nje koment timin. Shpresoj te mos me quani antishqiptar.
Shendet,
Zaim

http://www.tvklan.al/emisioni.php?id=487#

perfect!!!!!

mustafa kruja i hoq simbolet e fashizmit nga flamuri pas 3 vjetesh....bolshojt i hiqen simbolin e bashkimit sovjetik vec ne 1991, pas 46 vjetesh....

[Malion]

Fotoja e meposhtme duhet te jete bere gjate zbarkimit anglez ne Sarande ne tetor 1944.

Ja edhe kujtimet e disa prej pjesemarresve ne ate operacion:

Flasin veteranet qe moren pjese ne luften per clirimin e Sarandes. Hedhin poshte pretendimet e arkeologut anglez, Richard Hodges, duke deshmuar per ditet e asaj ngjarje te tetorit 1944 ne Sarande

Thoma Nika

Vetem pak dite me pare, pas festimeve te 60-vjetorit te clirimit te Sarandes, ne nje te perditshme shqiptare, profesori i arkeologjise bizantine, Richard Hodges, hodhi tezen se qyteti i Sarandes nuk eshte cliruar nga partizanet shqiptare dhe bashkepunimi i tyre me forcat aleate, por nga nje Force Komando angleze e zbarkuar ne Kakome. eshte interesant fakti se profesori, i cili ka patur privilegjin qe te punoje prej mese 10 vjetesh ne fushen e trashegimise kulturore shqiptare, ne 60-vjetorin e clirimit te qytetit ka marre persiper te sjelle teza te reja ne fushen e historiografise shqiptare te Luftes se Dyte Boterore te zhvilluar ne Shqiperi.
Duke respektuar qendrimin qe ka profesori britanik dhe mendimin e tij se historiografia shqiptare ka manipuluar per nje kohe te gjate per clirimtaret e vertete te qytetit, ne menduam qe te sillnim ne debat edhe mendimet e pjesemarresve te asaj ngjarje te Tetorit 1944: partizanet e Brigadave te 12-te, 14-te dhe 19-te, qe moren pjese ne clirimin e qytetit.


NASHO XANI, partizan i Brigades se 12-te.
"Saranden more djale e kane cliruar Brigada e 12-te, batalioni i 4-t dhe Brigada e 14-te si dhe ajo e 19-te qe ishte pozicionuar ne Delvine. Ja cfare kujtoj une: Batalionet tona erdhen ne Shenvasil 10-15 dite para se te sulmonim dhe clironim Saranden. Me 7 tetor te vitit 1944 na mblodhi komanda e batalionit me Shyqyri Ajazin komandant, mu tek rrapi i Shenvasilit, dhe na transmeton urdhrin e Shtabit te Zones se Pare Operative Vlore-Gjirokaster, qe qe ne Ramice te Laberise. Urdhri thoshte qe te sulmohet dhe te clirohet me cdo kusht Saranda nga gjermano-ballistet. E kuptuam qe "me cdo kusht", donte te thoshte sikur te shuheshim te gjithe. eshte e vertete qe bashke me ne ne fshat ishte vendosur nje repart anglez qe zbriti ne Kakome, te cilet ngriten nje grup artilerie. Ata nuk ishin me shume se 80-100 veta. Kur zbarkuan ne Kakome dhe u nisen per te ardhur ne Shenvasil, rruges u bllokuan nga trupat gjermane, por me ndihmen e partizaneve te Brigades se 12-te qe sulmuan gjermanet ne Uren e Brodanit, u be e mundur ardhja ne Shenvasil. Ne Uren e Brodanit u zune 3-4 makina qe i mbaj mend si sot, makina gjermane qe erdhen ne Shenvasil.
Anglezet nuk luftuan trup me trup
Me 8 tetor ne darke u nisem ne kembe nga Shenvasili dhe vijme te manastiri i Shengjergjit ne Volloder. Atje ishte vija e pare e frontit te luftes me gjermanet. Sulmin e shpallem ne, sinjali i te cilit ishte: tre bomba dore dhe nje bresheri automatiku. Gjermanet kishin minuar tere zonen mbi rruge e nen rruge dhe kur ne dhame sinjalin e sulmit, bene sikur u tremben dhe u terhoqen. Mirepo komanda jone ishte informuar nga populli qe vendi ishte minuar. Ne kete moment anglezet ishin ne Shenvasil, ku vune nje lloj topi jo me predha, por me fishekzjarr, qe leshonte flake. Me kujtohet qe Shyqyri Ajazi, (une isha korrier pas komandantit te batalionit atehere), mua dhe Leandro Dunin nga Dhermiu na ngarkoi te shkonim te anglezet e t'u thoshim te mos qellojne, se poshte jane partizanet. Tani e mendoj dhe cuditem si jam gjalle pas ngjitjes per atje, se na zbuluan gjermanet duke u ngjitur faqes se malit te zhveshur dhe na vinin predhat neper kembe. Arritem dhe u thame anglezeve me shenja qe te ndalonin zjarrin.
Anglezet nuk kane luftuar per clirimin e Sarandes, pervec nje grupi artilerie qe qellonin ne kodrat mbi Sarande, ne Shijan, qe te mos vinin forca gjermane nga Delvina e rrethe te tjera per te hyre ne Sarande. Por trup me trup nuk kane luftuar. Mbaj mend se artileria gjermane na qellonte nga Kasiopi i Korfuzit.
Me anglezet, marredhenie te mira
Per klimen e marredhenieve mes anglezeve dhe partizaneve une di te them kete: qe doktoret angleze ne te plagosurve, kur na terhoqen nga fronti dhe na cuan ne Shenvasil, na u ndodhen shume prane, na ndalen hemorragjine dhe na vune nga nje tabele ne te plagosurve rende qe do te iknim per ne spitalin e aleateve ne Itali. Anglezet na moren me ambulance dhe ne menduam se do te na conin ne Kuc. Kur vemi ne uren e Borshit, shohim nje anije-spital, me te cilen duke u gdhire 10 tetor na sjellin ne Sarande. Te 150 gjermanet e zene rob, pame si i moren gjithashtu me vapor dhe i nxoren jashte Shqiperise, kurse anija-spital, ku ishim 12 partizane te Brigades se 12-te u nis per ne Taranto te Italise".


SADIK MAMUCI, partizan i Brigades se 14-te.
"Sulmi perfundimtar per clirimin e Sarandes nisi me 7 tetor, u shtri me 8 dhe 9 tetor, kur Saranda u clirua nga forcat e Brigades se 12-te dhe 14-te. Ende jane gjalle nje pjese e mire e atyre luftetareve qe moren pjese drejtperdrejt ne clirimin e Sarandes. Eshte fakt i pakundershtueshem historik qe anglezet zbarkuan ne Shqiperi me misionin per te ndihmuar forcat partizane. Por mbeshtetja e tyre ishte vetem me mjete artilerie dhe nuk eshte aspak e vertete se ata moren pjese me forca luftarake ne luften per clirimin e Sarandes. Nje tjeter e pavertete qe pretendon autori anglez eshte kur ai shkruan se luftimet cliruese u zhvilluan brenda ne rruget e Sarandes, nderkohe qe ato u zhvilluan ne Vromero, ne kodrat e Vrionit dhe ne Qafe te Gjashtes. Ne rruget e Sarandes nuk u hodh asnje pushke, per faktin se forcat gjermane pasi u grumbulluan nga Korfuzi, u terhoqen me mjete te blinduara dhe kaluan Qafen e Gjinos, Delvinen, Muzinen dhe hyne ne Greqi. Disa dite me vone, forcat angleze u urdheruan qe te largoheshin nga Shqiperia".


Eqerem Qoku, korrier i batalionit te pare te Brigades se 12-te:
"Per problemin e zbarkimit te anglezeve mbaj mend se kam vajtur dy here tek Enver Hoxha. Si korrier qe isha coja letrat nga Brigada ne Shtab dhe mbaj mend se problemi i zbarkimit te anglezeve diskutohej pasi ata donin me force te zbarkonin ne Himare perpara se te zbrisnin ne Kakome. Shtabi nuk i lejonte dhe u thoshte se ne jemi ne gjendje ta clirojme vete Saranden. Bile kam qene prezent edhe ne nje konflikt ne Himare mes partizaneve dhe anglezeve.
Nga anijet anglezet kane zbritur ne toke, pra kane zbarkuar me sanallet (varka te vogla). Pervec qe anglezet nuk kane asnje merite ne clirimin e Sarandes, ata jane sjelle jo mire ne qytetin tone duke marre mallra neper dyqane. Ne rruget e Sarandes absolutisht nuk eshte luftuar, sikunder pretendon anglezi. Dua te permend nje rast interesant kur Islam Radovicka i mori pistoleten kolonelit gjerman ne momentin e kapitullimit ne Sarande. Ate donte t'ia merrte nje anglez, por koloneli nuk ia dha, duke i thene "okupator une, okupator ti, si te ta dorezoj ty pistoleten? Une kete njoh per luftetar",-i tha dhe ia dorezoi Radovickes".


Stavri Dhespo, partizan i Brigades se 14-te
"Mbaj mend se duke gdhire 7 tetori, forcat e Brigades se 14-te, ku une isha pjesetar, i mbledh komisari Kahreman Ylli, qe u plagos ne Qafen e Gjashtes. Ai na njofton urdhrin e Shtabit te Pergjithshem per organizimin e sulmit clirues te Sarandes. Ne mengjesin e 7 tetorit u ndez lufta. E dinim qe kur zbriten ne Kakome se aleate me ne, ndihmes ne sulmin e nisur do te ishin edhe anglezet. Atyre iu kerkua te godisnin me artileri. Anglezet ne fakt u futen ne qytet nga deti dhe jo nga toka me daten 9 tetor, mbas kapitullimit te gjermaneve. Me vone, kur u vendos komanda e Brigades se 14-te ketu, u vendos edhe shtabi anglez. Por eshte e vertete qe anglezet bene bastisje ne dyqane. Kjo eshte dhe arsyeja qe erdhi urdhri qe cdo anglez te mbahet nen mbikeqyrjen e cdo partizani".

Se kush e ka cliruar Saranden e deshmon edhe numri i konsiderueshem i partizaneve, qe jane te renet e asaj dite. Jane 18 jete partizanesh, me gjakun e te cileve u vulos clirimi i Sarandes, sic jane Anife Meta, Thoma Roze, Zoto Buzo, Sinan Ballaci, Kico Gjoni, Myslym Zotaj, Nimete Sadushi, Qani Shehu, Ramiz Mucaj, Thanas Jorgji, Thoma Koci, Aqif Demo, Miho Gjino, Kosta Karkashina, Idriz Mici, Dhurim Hajdini, Sefer Koshi, Halil Gorica, Isa Zhuli. Lapidari me emrat e tyre gjendet i paprekur ne Qafe te Gjashtes.

[Albi88]

Kur kam qene ne 8 vjecare, nje mik i babait me dha perkohesisht nje liber Italian qe fliste per operecionet dhe betejat me te
famshme nga LIIB deri ne Falkland. Kishte plot foto. Libri nuk ishte i ndonje Autori Italian por i perkthyer me duket. Atje fliste per komandot
Britanike gjate luftes, ku tregonte shkurt per zbarkimet Angleze ne Sarande dhe Spille. Per Saranden tregonte qe u clirua
me ndihmen e rreth 500 partizaneve. Gjithashtu tregonte dhe per veshtiresite e ardhura si pasoje e Shqiptareve qe
bashkpunonin me Gjermanet. Kishte dhe disa foto te anijeve te zbarkimit Angleze dhe Gjermanet rob qe po ngarkonin materiale
mjekesore ne anije. Libri duhet te ishte fund viteve 80.

[Malion]

E kam vene edhe me pare kete foto, megjithese para shume kohesh. Ketu mund te shohesh nje ushtar te 2 Commando te Royal Marines (djathts me Lee Enfield) duke ruajtur rober gjermane (ne qender te fotos duke mbajtur arka) te cilet po ngrkojne materiale ne LCT angleze. Fotoja eshte e totorit 1944 dhe besoj se duhet te jete bere ne Kakome.

[Malion]

Njolla mbi emra

Nga Artan Lame

Të shtunën që shkoi, me një gjest nga ata që të lënë shije plehu, Sali Berisha dhe Lulzim Basha i hoqën emrin rrugës “Dëshmorët e 4 Shkurtit”. U shkrua dhe u fol për këtë punë dhe për masakrën që i kish dhënë emrin, por këtu në vijim dua ta shoh ngjarjen nga një pikë tjetër vështrimi, nga ajo e shtetit, i mirë a i lik qoftë ai.

Në vitin 1944, kosovari Xhaferr Deva ishte ministër i Brendshëm i Shtetit Shqiptar, kishte bërë betim mbi flamurin kombëtar për t’i shërbyer shtetit të shqiptarëve dhe jo bindjeve dhe tekave të veta. Në atë pozicion, qytetarët shqiptarë dhe ata tiranas, prisnin që ai, me aq sa mundej dhe në kushtet e luftës, të ruante rendin dhe qetësinë, të siguronte jetën dhe pasurinë, si kudo gjetkë. Po ç’bëri ministri i Brendshëm i shtetit shqiptar? Bash të kundërtën e kësaj.

Lëshoi rrugëve të Tiranës në mes të natës trupat aspak të rregullta të Regjimentit Kosovar, arrestoi disa qindra vetë dhe me gjakftohtësi, pa asnjë proces, pa asnjë akuzë, pa asnjë gjyq, 80 e ca syresh i vrau dhe i la rrugëve deri në mbrëmjen e ditës tjetër.

Si të mos mjaftonte kjo, njerëzit e tij u lëshuan edhe në plaçkitje të dyqaneve, shtëpive dhe tregut të qytetit. Dhe më tej akoma, njerëzit e tij filluan të vrasin e të plaçkitin edhe një numër punëtorësh italianë të mbetur në Tiranë që nga kapitullimi i Italisë dhe që kishin gjetur shpëtim nëpër qytet në pritje të riatdhesimit (edhe këta për antikomunizëm i vranë vallë?).

Dhe turpi i turpeve që na bie në kurriz të gjithëve, është se gjermanët nuk u përzjenë fare në të gjithë këtë zallamahi e batërdi. Ata ishin vënë në dijeni nga Kryeministri, kosovari tjetër Rexhep Mitrovica, që do të bëhej një reprezalje kundër mbështetësve të Lëvizjes Nacional- Çlirimtare dhe natyrisht që do kenë thënë: “Bujrum, bëjeni. Është çështje e brendshme e juaja. Ku ta gjejmë që shqiptarët, siç e kanë zakon, t’i nxjerrin sytë njëri-tjetrit dhe ne të rrimë e të shohim!”.

Në fakt, dhe për të na i bërë turpin edhe më të rëndë, gjermanët ndërhynë gjatë ditës së 4 shkurtit, por për të ndaluar masakrën dhe plaçkitjet, veçanërisht pasi kishin marrë një numër ankesash nga të huajt me qëndrim në Tiranë (italianë dhe të tjerë) të cilët kërkuan mbrojtjen e tyre ndaj banditëve të Xhaferr Devës.
Ndaj atyre që ishin demek ruajtësit e zakoneve më të mira shqiptare, të mikpritjes dhe të mos prekjes të të huajve. huajve. Kujtimet e bashkëkohësve janë plot me raste kur familjarët e të arrestuarve u përpoqën të kontaktonin me autoritetet për të shpëtuar të afërmit e tyre, por u gjendën përpara faktit që, bash ministri i Brendshëm ishte organizatori i batërdisë.

Kujtimet janë plot me raste kur, më pas, oficerë të xhandarmërisë dhe xhandarë shqiptarë u përpoqën të shpëtonin ndokënd prej të arrestuarve. Si kudo e kurdo, ku do përplaseshit ju, nëse vinin në mes të natës e ju merrnin djalin, babanë apo vëllanë, përveçse tek policia? Dhe atje të shihnit pastaj se urdhërues i plaçkitjes ishte bash ministri i Brendshëm! Të bukur figurë e të bukur kujtim u la shqiptarëve ky kosovar gjakprishur.

Nëse midis shqiptarëve ka egzistuar kohë pas kohe një hije mosdashjeje ndaj kosovarëve, Xhaferr Deva dhe shumë Xhaferrë të tjerë kanë një pjesë të madhe të fajit e përgjegjësisë. Kujtimi që i lanë Shqipërisë ata qe shumë i rëndë. Kudo që shkeli këmba e tyre, që nga Vlora e deri në Veri, la pas vetëm dhunë, plaçkitje dhe të vrarë.

Ca më keq pastaj kur, për politikë të ditës që e kërkon me zor konfliktin, kërkohet që krimet e së shkuarës të mbulohen e të fshihen me shfaqje shpifarake si ajo që pamë, duke i hequr emrat rrugëve. Nuk vihet në diskutim që Xhaferr Deva ishte antikomunist, ishte edhe nacionalist, por antikomunizmi dhe nacionalizmi nuk përbëjnë certifikatë pastërtie ndaj krimeve, nuk përbëjnë as justifikim për të përdorur për qëllime politike, shtetin që të është besuar.

Se edhe sot, nuk është se bëjnë ndonjë gjë më shumë ata që kemi mbi krye, sesa përdorimi i shtetit për politikë të ditës dhe pastaj u duket vetja të bukur. Kur ia dalin ta bëjnë këtë pa derdhur gjak, e bëjnë pa gjak, kur pastaj u del përpara vrasja, as atë nuk ia përtojnë ta bëjnë, paçka se nuk i kemi votuar për të bërë politikë, por për të bërë shtetin.

Pa mendoni sikur sot të ndodhte e njëjta gjë në mes të natës, çdo bënit? Në fakt do bënit të njëjtën gjë si atëherë, nëse do kishit mundësi do kontaktonit një ambasadë të huaj, amerikanen a anglezen në radhë të parë, ashtu si atëherë që kush mundi u përpoq të ankohej tek gjermanët për të shpëtuar të afërmit. Nëse nuk do e kishit këtë mundësi, do vraponit në polici apo tek ministri Brendshëm për të kërkuar mbrojtjen e ligjit dhe të rendit. Dhe atje do kuptonit se organizator i masakrës ishte vetë ministri!

Pak a shumë si më 21 janar, kur ne prisnim që policia të ndërhynte për të shpëtuar qytetarët e vet nga plumbat e banditëve me e pa uniformë brenda Kryeministrisë dhe pastaj morëm vesh se në krye të kësaj pune ishte vetë ministri i Brendshëm që ne prisnim të na mbronte jetën e pasurinë. Bash ai ministër, i cili tani po përpiqet t’i fshehë gjurmët e gjakut paraardhësit të vet të 70 vjetëve të shkuara.

Ndoshta termi “dëshmorë” i përdorur deri sot për të vrarët e 4 shkurtit, ishte disi i ekzagjeruar, pasi dëshmor është ai që vdes me armë në dorë, ndoshta mund të quheshin të rënë apo viktima. Ndoshta nuk ishin 84 por 82, 78 apo 74, siç ka qenë i vetmi argument i turpshëm që kam dëgjuar këto ditë kundër kujtimit të tyre.

Ndoshta midis tyre kishte edhe shumë veprimtarë mbështetës apo simpatizantë të Lëvizjes NacionalÇlirimtare, por edhe kjo është vlerë siç është vlerë antikomunizmi. Por asnjë nga këto “ndoshta” nuk u heq të drejtën bashkëqytetarëve ta kujtonin rënien e tyre me një emër rruge. Por të gjitha këto janë hollësira e delikatesa, ndërsa gjendemi përpara brutalitetit dhe vrazhdësisë së dy ministrave tanë të Brendshëm.

Të njërit që i vrau tiranasit 70 vjet më parë dhe të tjetrit që u fshin kujtimin 70 vjet më pas. Pa bëni hesap tani sikur të afërmit e të vrarëve të 4 shkurtit 1944 të duan të hapin gjyq (krimi i vrasjes juridikisht nuk bie në parashkrim) për të dënuar të paktën moralisht ekzekutorët. Ç’do t’u thotë atyre zoti Basha, më falni se nuk e dija historinë, apo se e dija por të afërmit tuaj ishin komunistë, apo se Deva ishte antikomunist, apo se nuk di unë nga këto punë i di Saliu?

Xhaferr Devën, ministër i Brendshëm i vitit 1944, krimi i bërë në Tiranë në 4 shkurt të atij viti, do ta ndjekë pas në jetë të jetëve dhe s’ka ideologji që ia lan, pasi shteti mbështetet mbi ligje e rregulla dhe jo mbi ideologji dhe dëshira; ashtu sikundër Lulzim Bashën e Sali Berishën, krimi i 21 janarit do t’u mbetet në kurriz ngado që ta kthejnë e ta rrotullojnë.

Shqiptarët i kishin vënë në ato karrige si përfaqësues të shtetit dhe prisnin që ata t’u mbronin jetën e pasurinë, rendin dhe qetësinë, ndërsa ata i vranë në emër të ideologjive. Tashmë nëpër letra emri i rrugës “4 Shkurti” është zëvendësuar me emrin e ri që i vunë. Është emri i një kosovari të ndritur, të cilit ne vdekatarët nuk e dimë se ç’mendon që atje së Larti prej nga ndjek punët e kësaj Bote, për këtë shpërdorje që i bënë emrit të tij të nderuar, por sidoqoftë mirë nuk ndjehet dhe s’ka sesi. Të bukur belá i lanë mbi emër Deva dhe Basha!

http://www.top-channel.tv/artikull.php?id=229462

[the gunsmith]

ka te drejte Profesori!!!!

me mir te kishin heq emrin rruges bardhok biba ....

[Malion]

ka te drejte Profesori!!!!

me mir te kishin heq emrin rruges bardhok biba ....

Ka akoma rruge me emrin Bardhok Biba?!